Praktijk voor Haptotherapie Jacqueline de Boer

Ervaringen van clienten

Een wonderlijke reis

Een paar jaar geleden stapte ik voor het eerst de behandelkamer van Jacqueline binnen. Ik had een paar dingen gelezen over haptonomie en omdat ik het gevoel had op allerlei gebieden in mijn leven vast te zijn gelopen, dacht ik dat haptonomie wellicht iets voor me zou kunnen zijn. Die dag was het begin van een wonderlijke reis. Een reis naar binnen, naar mijn gevoel, naar mezelf. Al wist ik in het begin helemaal wie dat nu eigenlijk was, ikzelf. Opgegroeid in een gezin waarin het denken centraal stond, was voor mij het leren voelen een heel nieuwe weg. Maar stapje voor stapje leerde ik dichterbij mijn gevoel te komen. Het was lang niet altijd gemakkelijk, en na afloop van de sessies was er vaak een hoop om te laten bezinken, maar elke keer voelde ik hoe rijk ik van binnen werd. Jacqueline begeleidde dit proces op een manier waarvoor ik groot respect en bewondering heb. Met haar volle aandacht en rust gaf ze mij het vertrouwen dat ik de reis aan kon, dat ik het zelf kon gaan doen. Dat wat ik voelde er mocht zijn, zonder verwijt, zonder oordeel. Zij stond naast me en gaf me af en toe een figuurlijk zetje, altijd in de juiste dosering. Op alle gebieden in mijn leven durfde ik langzamerhand keuzes te gaan maken die míjn keuzes waren, die voor mij goed voelden. Ik leerde de weg naar mijn hart te vinden en daar hebben de sessies van Jacqueline een hele belangrijke rol in gespeeld. De wijsheid die ik bij haptonomie leerde draag ik mijn hele leven met me mee en daar ben ik dankbaar voor.

 

Haptotherapie bij Migraine en Burn-out

Al jaren heb ik veel last van migraine. Vorig jaar kreeg ik er steeds vaker last van en met andere burn-out klachten werd ik door de huisarts doorverwezen naar een hapto-therapeut. Ik was onbekend met haptotherapie, maar ik wilde zien of deze therapie iets voor mij kon betekenen. Ik had al vele andere vormen van therapie geprobeerd, maar telkens zonder het gewenste resultaat. Tijdens het eerste kennismakings-gesprek werd uitgelegd wat haptotherapie was. Ik vond het nogal zweverig klinken en verwachtte hier geen wonderen van. Toch ben ik dit traject gestart, ik wist namelijk dat er iets moest veranderen aan mijn manier van leven, want zo vaak migraine hebben, dat was niet te doen. Voor zowel mijn privéleven als voor mijn werkomgeving was het geen prettige tijd. Gaandeweg het traject raakte ik meer ontspannen en voelde ik me meer op mijn gemak. Al pratend werd me duidelijk dat ik er toe deed en dat alleen ik de situatie kon veranderen. Ik ervoer de rust en voelde door de oefeningen die ik samen met de therapeut deed het verschil in hoe ik was geworden en hoe het anders kon. In het begin vond ik het vreemd dat ik tijdens zo’n sessie wel een uur rustig de therapie kon volgen, terwijl ik dit thuis niet voor elkaar kreeg. Ik “moest”  nog zoveel andere dingen (van mezelf) doen, de was strijken, boodschappen doen enzovoort  Gaandeweg het traject kreeg ik dit beter onder controle en kon ik me ook thuis beter ontspannen . Ook het in lastige situaties tonen van mijn emoties vond ik vervelend. Door dit wel te tonen kregen anderen begrip voor mij en probeerden ze mij tegemoet te komen in hun gedrag. Daarnaast beschermde ik me tegen die ander door zelf te bepalen hoe dichtbij hij mocht komen. Tot hier en niet verder.  Door deze houding veranderde de houding van die ander. En werd het voor mij weer makkelijker om met lastige situaties om te gaan. Het leverde alleen maar positieve reacties op. Al deze inzichten en  handreikingen die me door anderen werden geboden maken dat mijn leven nu veel minder wordt beïnvloed door migraine. Mijn leven is er een stuk leuker op geworden.  En heb ik een dag last van  migraine, dan mag dat er zijn. En hoef ik me niet te verontschuldigen. Mijn aanvankelijke scepsis tegenover haptonomie is veranderd in een positieve kijk op de haptotherapie en ik kan iedereen  aanraden  om eens te kijken of deze therapie misschien ook iets voor jou kan zijn. Mijn leven is in ieder geval ten goede veranderd, ook al blijven de nodige ups en downs, zoals in ieder leven, maar de aangeleerde technieken zal en kan ik in mijn verdere leven blijven gebruiken. Therapeute Jacqueline bedankt voor je helpende hand!

 

“Ik was letterlijk onbegrensd”

De verwijzing kreeg ik van mijn huisarts. Ik wist niet goed wat ik me bij Haptonomie moest voorstellen maar na de tweede behandeling wist ik dat Haptonomie iets was voor mij. Niet praten maar voelen. Opnieuw ervaren. Met woorden weergeven wat je bedoeld is een ding maar opkomen voor je eigen gevoel en dit te laten zien is wat haptonomie mij weer heeft geleerd. Door mijn drukke bestaan met toen een hectische baan, twee kinderen en een man die veel weg is voor zijn werk. Ging alles op de automatische piloot. Wat ik zelf van bepaalde dingen vond vroeg ik me vaak niet eens af. Ik stond in dienst van iedereen. Ik was mezelf kwijt, mijn man was zijn vrouw kwijt. En mijn loyaliteit naar mijn baas was oneindig. “Ik was letterlijk onbegrensd”. Gelukkig ben ik door haptonomie weer gaan voelen en kwam ik weer tot mezelf. Ik kan wel aangeven dat, dat in het begin echt niet mee viel. Ik voelde … voelde maar wat voelde ik precies, met ‘gewoon’ een hand op mijn rug, waarna spontaan tranen over mijn wangen rolde….Wat moest ik ermee? De haptonomie heeft mij opgeleverd dat ik weer stil durf te staan bij mijn gevoel. Hierdoor sta ik weer eerlijk tegenover mezelf en naar alle zaken in het leven. Mensen om mij heen moeten weer rekening met houden met mij , mijn partner heeft zijn sparrings-maatje weer terug en mijn baas weet dat ik ook zo mijn grenzen heb. Haptonomie is wat anders dan alleen praten het gaat ook over herkennen van je gevoel bij bepaalde situaties. Dat gevoel te herkennen is reuze handig en een signaal voor jezelf om betere keuzes te maken. Haptonomie heeft mij weer de krachtige persoonlijkheid terug gegeven die ik eigenlijk altijd al had maar even kwijt ben geweest.

 

“Haptotherapie zweverig? Dat dacht ik ook”

Ik moet toegeven dat ik in het begin erg kritisch was toen een vriendin mij haptotherapie aanraadde. Ik dacht dat het zweverig zou zijn en echt niets voor mij zou doen….het tegenovergestelde heb ik ervaren tijdens de haptotherapie met Jacqueline. Ik leefde eigenlijk op de automatische piloot, kon niet echt genieten van dingen, liet mooie dingen niet echt binnenkomen maar was vandaag alweer bezig met morgen. Ik cijferde mijzelf ook veel te veel weg. Als er iets gebeurde wat ik niet leuk vond, dan zei ik dit niet, maar accepteerde het en ging maar weer verder. Ik was altijd met die ander bezig en dacht nooit bij mezelf: hoe voelt dit nu voor mij…..wat doet dit nu met mij. Nee, het was nou eenmaal zo, niet zeuren en vooral weer doorgaan. Tijdens mijn haptotherapie traject heb ik de “tools” gekregen om stil te gaan staan en mijzelf af te vragen: hoe voelt dit, wat doet dit met mij. Jacqueline duidde het zo mooi aan als een volleybal wedstrijd. Die bal komt over het net en wat doe je. Ik liet die bal over het net komen en probeerde hem hoog te houden, ook de volgende bal …. en de volgende! Nu heb ik geleerd om die bal vast te pakken en eerst eens te voelen…wat doet dit met mij? Wil ik dit wel? Vervolgens hou ik de bal als het goed voelt of geef ik hem terug over het net als ik er niets mee wil doen of het niet “mijn probleem” is. Door dit toe te passen heb ik veel meer ruimte gekregen, zoals mentaal als fysiek. Ik geef nu aan wat ik van iets vind en neem niet alle lasten meer op mijn schouders. Dit voelt erg bevrijdend. Hierdoor kom ik meer tot mezelf, meer tot rust en kan ik dus ook steeds meer genieten van het hier en nu. Ik moet eerlijk toegeven dat het mijn leven echt veranderd heeft. Ik wist wat ik wilde, maar niet hoe ik dat kon doen. Daar is nu verandering in gekomen.

 

Van haptotherapie werd ik uiteindelijk een “echt mens” (haptotherapie bij seksueel misbruik)

Tijdens mijn opvoeding en jeugd is er veel misgegaan. Ouders die me geen liefde hebben gegeven en alleen maar losse handjes hadden. Een basis die zo belangrijk is voor een kind is dan al verkeerd begonnen. Dit alles sleep je dan je hele leven met je mee. Ik wilde het Iedereen maar naar zijn zin maken zodat ik daar mijn vreugde uit kon halen. Op het werk alles doen en regelen, dit gaf me dan een goed gevoel. De clown uithangen terwijl mijn lijf tegen sputterde. Veel therapie gehad in al die jaren tot ik een aantal maanden bij Cesar Therapie was geweest en mij daar de vraag werd gesteld of haptotherapie niet iets voor mij was. Nooit van gehoord dus thuis hierover wat opgezocht. Ik ben wel iemand die het dan wel wil proberen. Afspraak gemaakt en zo kwam ik bij Jacqueline terecht. Aardige vrouw dus dat zat wel goed. De eerste gesprekken maakten een hoop in me los en lieten me zien dat er toch een hoop mis is in me. Veel verdriet over hoe mijn leven verlopen is. Jacqueline stelde de  juiste vragen, vragen die me aan het denken zetten over iets wat niemand van me weet en voor mijn gevoel ook niemand mag weten. Zo vliegen de maanden voorbij, leerde ik  voelen wat mijn lijf voelt en dit spreekt dan ook boekdelen.  Mijn vertrouwen in Jacqueline was zeker aanwezig. Ik mag daar mezelf zijn en hoef niet de clown uit te hangen. Er was iets wat ik met haar wilde delen maar dat was niet makkelijk. Het voelde als een ijsblok in mijn lijf en daar wilde ik ook weleens vanaf. Eindelijk had ik dan alle moed verzameld om het met haar te delen. Iets wat ze al wel een aantal malen heel voorzichtig aan mij had gevraagd  maar wat ik natuurlijk meteen ontkende. Seksueel misbruik. Eindelijk had ik het met iemand gedeeld iets wat zelfs mijn man niet van me wist. Niemand dus alleen de misbruikers wisten ervan, ja het waren er zelfs twee. Nadat dit eruit was mocht dit ook verder niemand weten. Dat was het eerste gevoel wat in mij opkwam. Bang om alles te verliezen terwijl ik het slachtoffer bent. Ik had dan ook het idee dat ze me zouden veroordelen, dat het mijn schuld is terwijl ze mijn leven kapot gemaakt hebben. Maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. Jacqueline heeft mij super goed opgevangen hiermee. Veel hierover gepraat, geschreven en gevoeld. Zo vielen veel puzzelstukjes in elkaar. Toen kwam ik op een punt dat ik het toch aan mijn man wilde vertellen. Een aantal weken later was het dus al zover. Hij kwam van zijn werk, ik heb alle moed verzameld en heb het hem vertelt… hij schrok hiervan maar vond het vreselijk voor mij vooral omdat mijn ouders hun taak ook al niet hadden volbracht zoals het hoort te zijn. Wat was ik blij dat ik het vertelt had aan hem. Voor mijn gevoel zou hij mij verlaten als ik hem over het misbruik zou vertellen. Maar ook hier vallen weer heel wat dingen op zijn plek. Hoe ik altijd was en deed… Mijn man is ook een aantal malen mee geweest naar Jacqueline. Zodat hij ook weet hoe hiermee om te gaan. Zo ging ik dan weer verder en vroeg me af wat ik nog meer wilde doen. Ook dat is weer een vraag die niet makkelijk is. Welke wonden maak je bij jezelf los voorzichtig kwamen toch gevoelens los dat het nog niet klaar was. Mijn ouders heb ik een brief gestuurd met daarin de opvoeding wat niet helemaal was zoals het hoort te zijn en ook heb ik het misbruik wat mij overkomen is erin gezet. Daarna heb ik mijn broers dat ook vertelt al waren de antwoorden niet wat je gehoopt had, gaf het toch verlichting.  Tevens nog een brief naar de misbruiker die nog in leven is gezonden. Het dit wel anoniem gedaan maar hij weet wel wie ik ben. Allemaal dingen die ik niet had kunnen bedenken dat ik dat ooit zou kunnen doen. Dan komt er een periode om dit allemaal te verwerken hoe mooi alles ook is verlopen. Naar je lichaam luisteren, dingen aangeven waar je het niet mee eens bent en zo ga je maar door. Dat heeft zeker veel tijd gekost maar als ik dan zie wat het mij heeft opgeleverd: geweldig! Dit alles wat hier geschreven staat heeft 5 jaar geduurd. 5 jaar waarin veel is gebeurd maar dat was het zeker waard. Mijn dank gaat uit naar Jacqueline die veel voor mij betekend heeft.  Zonder haar was ik toch dat meisje gebleven met dat geheim. Ik kan en mag mij nu gelukkig voelen, vergeten doe ik het nooit maar ik heb nu een leven gekregen waarin ik er ook mag zijn.

.